mánudagur, mars 24, 2008

Ég er Rosalega Gömul

Ég er virkilega að deyja í dag. Mér líður eins og ég sé orðin hundrað ára gömul kerling. Það mótmæla allir vöðvar þegar ég dirfist að standa upp og hreyfa mig, og ekki er það nú mikið skárra þegar ég sest niður aftur. Ég vona að dagurinn á morgum verði betri.

Við fórum í göngu í gær öll fjölskyldan. Þetta var ekkert smá erfið æfing á okkur, örmjór stígur sem var alveg tilvalin til drulluköku baksturs. Maður var rennandi til og frá sumstaðar í drullunni á lóðréttum stígnum. Sem betur fer uxu plöntur meðfram stígnum svo að maður gat gripið í einhvað þegar maður missti jafnvægið. Ég set hér með nokkrar myndir af fjörinu.





























Engin ummæli: