Hús

Vid keyptum hús í dag. Sjá myndir á myndasíðunni minni.

Komin til Louisiana

Eftir nokkra daga stopp í Missouri var ferðalaginu haldið áfram. Við stoppuðum í smá stund í Arkansas og heilsuðum upp á frændfólk Brets og líka afa hans og ömmu. Móðurbróðir hans Brets á hesta og litla Cheyenne var alveg rosalega spent að hitta þann frænda, eða öllu heldur hestana hans. Hún var nú hvergi smeik og fór bara inn fyrir girðinguna til að geta verið nærri hestunum og klappað þeim betur. Það var bara eins og hún hefði alist upp þar sem mikið er um hesta, svo var hún voða leið þegar ferðinni var haldið áfram.

Við búum á hóteli og erum mikið í húsnæðisleit þessa dagana. Erum ekki búin að finna hús ennþá, kannski finnum við draumahúsið á morgum. Nýrri húsin eru mjög skemmtileg að innan, en mínusin er að það eru engin tré í garðinum. Eldri húsin eru með góðum trjám, en mínusin þar er að það er allt svo gamaldags inni í húsunum. Kannski finnum við einhvern milliveg, það er svo mikið af húsum til sölu hér.

Í gær skoðuðum við hús sem var rosalega flott að utan, með alveg dúbíu af gróðri, gosbrunnum, fiskum, skjaldbökum og stígum. Það tekur sennilega nokkuð marga klukkutíma í hverri viku að viðhalda öllum plöntunum. Húsið var nokkuð athyglisvert að innan. Það bjó eldri maður þar (sem á sennilega ekki langt eftir) og sonur hans. Það var frekar krípý að ganga um húsið þar sem það voru vefmyndavélar út um allt húsið, og líka tonn af tölvum og þess háttar dóti. Húsið var frekar gamaldags að innan, allar hurðarnar voru rennihurðar, og veggirnir voru í öllum regnbogans litum. Baðherbergið var síðan sautjánhundruð og súrkál með bláum flísum... Eldavélin var það besta í húsinu enda splunkuný.

í dag þurftum við að keyra til Dallas í Texas. Bret hafði keypt handa mér síma þegar við vorum í Missouri, og við þurftum svo að skila honum því að T-mobile virkar bara ekkert á þessu svæði. Og það er ekki einu sinni T-mobile búð hér sem við gátum skilað símanum til. Það var nú frekar pirrandi að þurfa að keyra í 3 klukkutíma til að skila einum síma, en hann var dýr svo að maður varð nú að fá peningin til baka og skipta um síma fyrirtæki. Nú erum við öll komin með ný símanúmer frá AT&T, sendu mér e-mail ef þú vilt númerið. Svo splæstum við Bret á okkur iphones.

Í Missouri

Við keyrðum til Missouri í gær og það er heitt þar, rosalega heitt. Ég held bara að ég sé alveg að bráðna. Kisan okkar var alveg rosalega ánægð að sjá okkur aftur. Ég hélt kannski að hún mundi vera í fílu út í okkur en hún bara faðmaði okkur og gaf okkur kisu kossa.

Við ætlum að fara í bílabíó í kvöld. Jibbý!!! Ég er búin að bíða eftir að komast í svoleiðis í mörg ár. Ég veit ekki alveg hvaða myndir við sjáum en þær ættu að vera góðar. það eru altaf sýndar tvær nýjar bíómyndir.

Þetta ferðalag á okkur er sko alls ekki gott fyrir mittið á mér. Maður er stöðugt borðandi á skyndibita stöðum í allar máltíðir. Það verður sko gott þegar maður kemst heim hvar sem það verður og fær eldavél og ískáp. Og svo auðvitað hlaupabrautina.

Endilega kíkið á nýju myndirnar sem ég var að setja inn.

Las Vegas

Við lentum í Los Angeles snemma í morgun, um klukkustund á undan áætlun. Það fyrsta sem ég tók eftir þegar við gengum út úr flugstöðinni var óþefur sem lyktaði eins og ruslatunna. OJ! Ekki alveg eins og maður er vanur í Hawaii sem lyktaði oftast af blómum.

Við tókum leigubíl til að sækja bílin okkar. Og þar sem klukkan var bara sex að morgni og staðurinn opnaði ekki fyrr en átta. Þá þurfum við að hanga og bíða í tvo klukkutíma. Úff og það var ekki einu sinni bensínstöð eða neitt álíka í nánd. Svo að maður gat ekki einu sinni keypt sér kaffi að drekka.

Keyrslan til Las Vegas var nú frekar erfið þar sem bæði ég og Bret vorum alveg grútsyfjuð eftir að geta ekki sofið í fluginu. Það endaði með því að við lögðum bílnum og reyndum að sofa í smá stund. Hitastigið í eyðimörkinni sem við keyrðum í gegn var um 107 gráður.

Um klukkan sjö í kvöld var hitastigið í Las Vegas 109 gráður. Það kólnar ekki mikið niður kvöldin, og það er eins og að maður opni sjóðheitan bakara ofnin og labbi beint inn í hann í hvert sinn sem maður fer út í hitan.

Við gistum á Circus Circus hótelinu í Las Vegas. Það er ágætis hótel, herbergið er stærra en á hótelinu sem við vorum á í Hawaii, nema bara engar svalir á þessu herbergi. Það er svo sem í góðu lagi þar sem við erum á tuttugustu og níundu hæðinni. Ég yrði sennilega bara alveg rosa lofthrædd þegar ég liti niður.

Við fórum með stelpurnar í smá skoðunarferð, þeim fannst þetta nú bara vera voða fínt hér. Gipsy man að vísu eftir síðustu heimsókn hingað en þetta var allt nýtt fyrir Cheyenne þar sem hún man ekkert frá síðustu heimsókn. Þær eru bara ekkert allt of hrifnar af hitanum. Bret sagði þeim bara að hitin hér væri fínn, og að hitin yrði agalegur í Louisiana það sem það er rosa raki þar.