Smekkleysa

Sorg, helgin er búin. Vinnu vikan hefst að nýju í fyrramálið, alger sorg. Þessi helgi var sko nefnilega ekki alveg nógu löng, því að við bara gerðum alls ekkert af okkur. Skruppum aðeins upp í Wal-Mart að versla. Við fórum líka upp í BX til að skila skyrtu sem maðurinn minn keypti, ástæðan var sú að skyrtan var alger hörmung! Við fórum reyndar í bíó það kvöld sem hann hafði keypt skyrtuna og þá fékk ég algert hláturskast þegar einn þjónnin í myndini var í nákvæmlega sömu skyrtuni og Bret hafði keypt nema bara að skyrtan í myndinni var ljós blá. Aumingja maðurinn minn var alveg stórmóðgaður honum þótti skyrtan svo flott. Þegar ég skilaði henni í dag og var spurð af hverju ég væri að skila, þá sagði ég nú bara að það væri út af því að skyrtan væri svo rosalega ljót. Afgreiðslumaðurinn leit bara á skyrtuna og sagði ókey, og endurgreiddi mér peninginn. Ég varð líka alveg sjokkeruð yfir endurgreiðslunni og spurði bara mannin minn hvernig honum hefði dottið í hug að borga svona mikið fyrir einhvað svona ljótt.

Ég fór með Chey til læknisins á föstudagin því að henni var svo illt í hálsinum. Læknirinn taldi nú ekki að hún væri með strepkokka sýkingu, en tók sýni og sendi í rannsókn svo að við ættum að fá að vita á morgum hver niðurstaðan verður. Læknirinn vildi endilega prufa enn eitt lyf fyrir Chey, einvað nefsprey sem virkar ekki á ofnæmi heldur á taugakerfið. Hann sagði að stundum ef börn væru með ofvirk taugakerfi, þá ylli það stundum sömu einkennum og ofnæmi. Hún er búin að taka það í nokkra daga, vonandi virkar það, en ég efast samt um það. Hún er búin að prufa alveg tonn af lyfjum og ekkert hefur virkað hingað til.

Það er komin tími til að skríða upp í bæli. Góða nótt.

Úff er ekki að koma helgi bráðum

Ég fór til tannlæknisins í morgum. Það þurfti að gera við skemmda tönn. Ég er sko ennþá að bíða eftir að einhver finni upp pillur við tannskemmdum. Það mundi sko gera lífið svo mikið minna stressað og þjáningafullt.

Ég sit hér að horfa á Bret og Cheyenne æfa sig í Tae Kwon Do. Þau eru voðalega dugleg. Gipsy litla er bara heima einhvað hálf slöpp.

Ég ætti að sitja heima og læra. Þarf að reikna alveg tonn fyrir næsta tíma, en sem betur fer verður frí í skólanum á mánudagin út af Memorial Day.

Helgin

Japönsku Hjónin sem við hittum


Helgin hjá okkur var bara nokkuð góð. Við Bret fórum út að borða á föstudagskvöldið með vinafólki okkar. Við fórum á Japanskt steikhús sem heitir Benihana, maturinn var rosalega góður. Það sat Japönsk fjölskylda við borðið hjá okkur, Bret og Japanin voru að senda hvor öðrum drykki á meðan við vorum að borða. Þetta er nú ekki mynd af okkur en gefur smá hugmynd um hvernig maturinn okkar var eldaður.
Eftir matin þá fórum við í bíó. Í upphafi ætluðum við að sjá myndina Iron Man og keyptum reyndar miða á hana, en það voru um 100 manns í röð og engin sæti fyrir okkur 4 saman nema bara fremst í salnum. Svo að við ákváðum að sleppa hálsrígnum og bara að sjá einhvað annað í staðin. Hjónin sem voru með okkur vildu sjá Forgetting Sarah Marshall, mynd sem við vorum nú ekkert rosa spennt fyrir en létum okkur samt hafa það að sjá hana.
Aumingja Bret var komin með verki í magan þegar myndin var búin, hún var bara alveg spreng hlægileg. Ég mæli alveg pottþétt með að sjá þessa mynd, hún tekin upp hér á Hawaii. Ehemm, og svo var nú sýndur algerlega nakin karlmaður nokkrum sinnum, sem var nú alveg ágæt tilbreyting.
Laugardeginum eyddum við svo með Japönsku hjónunum sem við hittum á föstudagskvöldið. Bret vildi endilega fara með þau á Mexikanskt veitingahús þar sem þau hefðu sennilega aldrei borðað svoleiðis mat. Fólkið talaði varla stakt orð í ensku svo að þetta var athyglisverður dagur. Börnin þeirra voru nú ekkert allt of hrifin af matnum, ég gat nú ekki annað en brosað þetta voru sömu viðbrögð og koma hjá dömunum mínum þegar Bret vill að þær prufi einhvað framandi að borða.
Sunnudagurinn var alger leti dagur. Hann fór í það að þvo þvott og gera heimalærdómin.